Aktualności

Rekolekcje dla małżeństw w Wigrach: „Panie, nie wiemy dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?” (J 14,5)

Data publikacji: poniedziałek, 10-11-2025 | Informacje

W dniach jesiennych, gdy przyroda powoli przygotowuje się do zimowego odpoczynku, w Pokamedulskim Klasztorze w Wigrach odbyły się rekolekcje dla małżeństw, których hasłem przewodnim były słowa św. Tomasza Apostoła: „Panie, nie wiemy dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?” (J 14,5).

To ewangeliczne pytanie, pełne ludzkiej niepewności, ale i głębokiej wiary, stało się inspiracją do wspólnego rozważania dróg, którymi Pan prowadzi małżonków w codziennym życiu. Uczestnicy rekolekcji, pod opieką ks. Jacka Stefańskiego, mieli okazję na nowo odkrywać sens zaufania Bogu, nawet wtedy, gdy przyszłość wydaje się niepewna, a droga – trudna do rozpoznania.

Święty Tomasz Apostoł, którego postawa towarzyszyła uczestnikom rekolekcji, jest przykładem człowieka wierzącego, który nie chce błądzić, lecz pragnie trwać przy Panu, by nie zagubić się w meandrach życia. Właśnie to pragnienie było sercem spotkania – nauką o tym, że nawet w chwilach wątpliwości warto wsłuchiwać się w Boży głos, tak jak czyniła to Święta Rodzina z Nazaretu.

Podczas rekolekcji małżonkowie uczestniczyli w konferencjach tematycznych, Mszach Świętych, nabożeństwach oraz adoracji Najświętszego Sakramentu. Czas modlitwy, rozmowy i refleksji na wigierskim wzgórzu stał się dla wielu z nich duchowym odnowieniem i umocnieniem małżeńskiej więzi.

Pokamedulski Klasztor w Wigrach, z jego ciszą, historią i wyjątkową atmosferą modlitwy, sprzyjał skupieniu i duchowemu wyciszeniu. Wspólne chwile spędzone na modlitwie i rozmowie pozwoliły uczestnikom jeszcze raz spojrzeć na swoje powołanie małżeńskie w świetle Bożej miłości – tej, która prowadzi, umacnia i nadaje sens codziennym wyborom.

Niech owoce tych rekolekcji przyniosą błogosławione plony w życiu małżeńskim i rodzinnym wszystkich uczestników, a słowa św. Tomasza niech będą przypomnieniem, że Chrystus zawsze jest Drogą, Prawdą i Życiem (por. J 14,6).